"Dokunma", beş duyumuzdan biridir ve insanın sahip olduğu en güçlü sihirdir. Samimiyetimizi anlatmanın en etkin yoludur. Gözler kapalıyken beden dokunarak görür. Birine dokunduğumuzda, onun sırtını sıvazladığımızda, ona ilgimizi göstermiş oluyoruz. Bir öğretmenin öğrencisinin ödevine bakarken başına dokunması ve sırtını sıvazlaması onun cesaretlenmesini sağlar, girişkenlik kazandırır. Kimi zaman  hafifçe değme şeklinde olan dokunma bile sevgiyi çok güzel ifade eder. İnsanın yüreğine ılık ılık meltemler akmasını, bahar sellerinin coşmasını sağlar.

Gördüğümüzün gerçekliğini; taşın sert, pamuğun yumuşak olduğunu onun sayesinde anlarız. Dokunmak, sazın telinde türkü,  ressamın fırçasındaki resim, piyanonun tuşlarında müzik olabilmekte; bilgisayar tuşlarında ya da TV kumandasında ise tüm dünya ile iletişim kurabilmektir. El sıkışta yeni insanlarla tanışmaktır. Unutmamalı, her insan ayrı bir dünyadır. Gözleri görmeyenler için hazırlanmış Braille alfabesinde dokunmak, kitaplar dünyasına dalmaktır.

Değerli Basın Mensupları,

Bugün Türkiye 68’inin önderlerinden Deniz Gezmiş, Hüseyin İnan ve Yusuf Aslan'ı, idam edilişlerinin 36. yıldönümünde anmak ve Tam bağımsızlıkçı, anti-emperyalist, devrimci tutumuyla Türk solunun yolunu aydınlatan 68 kuşağına selam etmek için buradayız!

Bilindiği üzere, 40 yıl önce, bütün dünyada eşitlikçi, özgürlükçü ve sömürüsüz bir düzen talebini haykıran 68 kuşağının Türkiye’deki yansıması batıdakilerden farklıdır. Mustafa Kemal önderliğinde emperyalizme karşı verilen bir savaşla kurulan Cumhuriyetimizin, Türk devriminin kuruluş ilkeleri olan tam bağımsızlık ve anti-emperyalizm, Türk 68’inin de ortak değerleridir. Türk 68’i bir moda akımının ürünü değildir! Türk 68’i yapay bir siyasi hareket de değildir. Dünyada 68 Kuşağının şartları oluşmasaydı bile, Deniz’ler var olacaklardı. Vatan ne zaman işgal sürecine girdiyse kurtarıcısını bulmuştur. Mustafa Kemal de, Deniz Gezmiş de, ülkemizin bağımsızlığını korumak ihtiyacında olduğu zamanlarda beliren, halkın içinden çıkmış devrimci önderlerdir.

AKP, "İlle satacağım" diyor. Sayısını bilmiyorum. AKP kanun çıkarıyor, satmaya başlıyor. Tam zevkine varmışken, Türk milleti adına karar veren Mahkeme kanunu bir kez daha iptal ediyor. Satılanları kurtarılmış olarak kabul ediyorlar.

AKP "Satacağım Allah, satacağım" diyor. Millet adına Mahkemeler "Olmaz" diyor.

AKP'nin "toprak satma inadını" anlamak için "İnat" üzerine küçük bir araştırma yaptım.

Geçmişte şuur altına bastırılmış isteklerin, yıllar sonra fırsat bulursa renk, şekil ve biçim değiştirerek yeniden hayata geçtiğini öğrendim.

Mustafa Kemal Anadolu topraklarını emperyalizmden kurtarırken, bunlar kaybettikleri inancında idiler. Bunlar kaybettikçe M. Kemal kazanıyordu. Yılların biriktirdiği, şuur altına bastırdıkları kin şimdi "toprak satışı inadı" olarak ortaya çıkıyor.

Önce Devrimci İşçi Sendikaları Konfederasyonu Genel Merkezi, sonra Özgürlük ve Dayanışma Partisi İl Merkezi polis tarafından basıldı, yapıların içine gaz bombaları atıldı, DİSK binasının önünde beklemekten başka günahı olmayan işçilerin üzerine tazyikli su sıkıldı, ÖDP binasının önünde çay içen partililer coplandı. Cankurtaranlar hastanelere yaralı taşıdılar.

Televizyonlar olan bitenleri, o dehşet görüntülerini dakikası dakikasına verdiler. Tüm dünya gördü ki yetkililerin günlerdir ağızlarına doladıkları ‘provokatörler’, sabahın köründe DİSK Genel Merkezi’ni basan, işçileri gaz bombalarıyla hastanelik eden güvenlik güçlerinden başkası değildi. Kimi grupların polise karşı taşlı-sopalı direnişleri bu haberlerin yayılması üzerine başladı.

Politikacı açısından bakılırsa, bunun anlamı iktidara geldiğinizde neyi nasıl yapacağınızı açıklamak demektir.

Parti programları bunu anlatmaya yetmez. Başa geçen her yiğidin o yoğurdu yiyişi başka olacaktır. Örneğin CHP nin programı, altı okuyla bellidir de oklardan hangisinin ne ölçüde ve nasıl kullanılacağı liderin tutumuna bağlıdır. Dolayısıyla, liderliğe aday olanlardan beklenen, her şeyden önce ülkeye ilişkin tasarım larının ne olduğunu açıklamak olmalıdır.

Olay İzmit’te Mustafa Kemal’in İstanbul’dan gelen gazeteciler ile yaptığı uzun bir basın toplantısı sırasında geçer. Bilindiği gibi, o sırada askeri zafer kazanılmıştır ve Lozan’da bunun diplomatik planda kayda geçirilmesinin çetin mücadelesi yapılmaktadır. Mustafa Kemal, ufukta bir güneş gibi doğmakta olan ‘‘yeni Türkiye devleti’’nin nasıl olacağını İstanbul basınına kapsamlı bir şekilde anlatmaktadır.

CHP Gençlik Kolları Genel Başkanlığı'nın düzenlediği Çanakkale Şehitlerine saygı yürüyüşü için yol hazırlıklarının yapıldığı güne rastlamıştı, usta kalem, aydınlanma bilgesi İlhan Selçuk'un gözaltına alınması. Yol boyunca aklımızdan geçen şey, İstanbul'dan Çanakkale yollarına birlikte düştüğümüz 5.000'in üzerindeki CHP'li Genç Kemalist'le birlikte İstanbul'da belirlenecek bir noktaya -deyim yerindeyse- çıkartma yapmaktı. Öyle ya; artık kartlar masaya serilmişti ve CHP Gençliği Cumhuriyet'i savunmak için elinden geleni yapmak zorundaydı..

Uzun lafın kısası, katılımın yoğunluğu dolayısıyla organizasyonda yaşanan bir takım aksaklıklar bu planımızın uygulanmasını engellemişti. Çok istememize rağmen Cumhuriyet'e sahip çıkma kararlılığımızı, dayanışma irademizi göstermek fırsatını kaçırmıştık. Ama en azından, gençlik örgütünde büyük bir -kemalist- devrimci, cumhuriyetçi (pro-aktif) muhalefet kararlılığı filiz vermekteydi. Bu talihsiz olay sayesinde belki de, zamanın yan gelip yatma, sonu gelmez tespitler yapma zamanı olmadığını, genç yaşlı bütün dostlarımıza anlatma fırsatımız oldu. Artık bıçak kemiğe dayanmıştı!..