AKP'YE MUHALİF HERKES
TEKER TEKER
İÇERİ ALINIYOR!

BU
AMERİKAN KÖPEKLERİNE
DUR DİYECEK
"HALK"
NEREDE?

Mısır ve Ürdün'ün devreden çıkmasından sonra, Türkiye'nin İsrail ile Suriye arasında arabuluculuğa soyunduğu, "imparatorluk bakiyesi" sözünü dilinden düşürmeyenlerin, Büyük Ortadoğu Projesi'nde ve Medeniyetler İttifakı'nda eşbaşkan olmakla övündüğü bir süreçte, yakın ve uzak tarihi bir kez daha okumakta yarar vardır. Yarar vardır çünkü yön duygusunu yitirmiş bir dış politika anlayışı söz konusudur. Yarar vardır çünkü siyasi hedef saptama ve buna uygun stratejiler geliştirme konusunda başarısızlığı müseccel bir yönetim işbaşındadır. Yarar vardır çünkü iç politika, dış politika ve ekonominin birbirinden bağımsız ele alınamayacağı bazı çevreler tarafından henüz yeterince öğrenilmiş değildir.

Güney Amerika Uluslar Topluluğu ya da kısa adıyla UNASUR Arjantin, Brezilya, Kolombiya, Guyana, Paraguay, Uruguay, Bolivya, Şili, Ekvator, Peru, Surinam ve Venezuela'nın bir araya gelerek oluşturduğu uluslarası yeni bir blok. Bazı kimseler, 8 Aralık 2004'de Cusco, Peru'da kurulan bu bloğun Avrupa Birliği'nin bölgesel yapılanmasını örnek aldığını öne sürüyor.

UNASUR toplantısının aslında Kolombiya-Cartagena'da yapılması planlanmıştı; ama, Venezuela, Ekvator ve Kolombiya arasındaki bazı sorunlara dayanan bir diplomatik kriz yüzünden, blok 23 Mayıs'ta, Brezilya'da toplandı.

Ekonomisinin yarısı kayıt dışı olan bir ülkenin böyle bir sıralamadaki yeri size inandırıcı geliyor mu?

Dünyanın en büyük 20 ekonomisinde yer alan Türkiye'nin ithalat ve dış ticaret açığında kırdığı rekorlar neden açıklanmıyor? Neden saklanıyor?

Ankara Ticaret Odası'nın açıklamasına göre İhracat rekorlarıyla övünülen son beş yıllık dönemde Türkiye'nin toplam ihracatı yüzde 197,2 oranında artarken, ithalattaki artış yüzde 230'u, dış ticaret açığındaki artış da yüzde 306'yı buldu.

Hadi gelin de inanın ekonominin büyüklüğüne...

Adamlar Şeyh…

Adamlar Şıh…

Adamlar toprağın sahibi…

Adamlar toprağın üzerindeki bitkilerin sahibi…

Adamlar toprağın üzerindeki hayvanların sahibi…

Adamlar toprağın üzerindeki insanların sahibi…

***

Adamlar her zaman her yerde…

Adamlar Padişahın yanında…

Prof. Dr. Şerif Mardin, geçen yıl tartışmalar yaratan “mahalle baskısı” kavramının doğru anlaşılmadığını düşünerek bu kavrama daha fazla açıklık kazandırmak isterken şunları söyledi:

“Cumhuriyette iyi, doğru ve güzel hakkında çok derine giden bir düşünce yok... Bizim Cumhuriyet öğretimizde iyi, doğru ve güzeli derinliğine araştıralım diye bir şey yok. Orada binlerce sayfa tartışma bulamazsınız...Öğretmenin dünya görüşünde iyi, doğru ve güzel olmayınca, orada olmayan diğer elemanlar geliyor. Mahallenin kendisine baktığınız zaman, orada gerçekten iyi, doğru, güzel hakkında bir düşünce var. Nedir o düşünce? İslami düşünce tarzı.” (Radikal, 25 Mayıs 2008.)

Prof. Mardin bu sözleriyle, İslami düşünce tarzının cumhuriyet öğretisinden daha iyi, doğru ve güzel bir tarz olduğunu söylemiyor elbette. Onun ileri sürdüğü şey, Cumhuriyetin iyi, doğru ve güzel hakkında İslami düşünce kadar sistematik, kapsayıcı ve derine giden bir öğretisinin bulunmadığıdır.

Ortadoğu'nun en önemli entegre tarımsal projesi olan GAP, yeniden gündeme geldi. Proje kapsamındaki barajların daha çok elektrik üretimi bölümlerinin bitirilmesi, sulamada istenen sonuçların alınamaması, kuraklığın etkisiyle gündeme geldi, hükümet "kaynak arayışına" başladı. Konunun ulusal, bölgesel ve küresel tüm boyutlarını USİAD Genel Başkan Danışmanı ve Su Uzmanı Dursun Yıldız ile değerlendirdik. Yıldız'ın sorularımıza verdiği yanıtlar şöyle:

- Türkiye ve bölge için GAP deyince aklınıza neler geliyor?

7Mayıs 2008'den itibaren Beyrut'ta yaşananlar, Batı dünyasında büyük bir şaşkınlıkla izlenmeye başladı. Söz konusu durum, hiç kuşkusuz bölge ülkelerini, değişik boyutlarda paniğe sürükledi. Lübnan'ın, ABD öncülüğünde oluşturulan kotalı temsil sisteminde, mevcut başbakan Fuad Sinyora Sünni kökenli bir politikacı kimliğiyle, ABD destekli Sünni-Hristiyan bloğun siyasal angajmanıyla hareket etti. 2005'te suikastte öldürülen eski başbakan Refik Hariri'nin oğlu Saad Hariri ve Dürzi lider Velid Canbulat, en önemli siyasal müttefikleri oldu. Hristiyan Cemayel ailesinin de bu koalisyondaki konumu önemliydi. 9 Mayıs'ta, Hizbullah Müslümanların kontrolündeki Batı Beyrut'a girince yaşanan şok, kayda değerdir. 7 Mayıs'ta, başbakan Sinyora'nın, Hizbullah'ın iletişim kanallarını kesme kararı, Hizbullah lideri Nasrallah tarafından savaş ilanı olarak kabul edildi. 8 Mayıs günü şiddetlenen çatışmaların ardından, Hizbullah 9 Mayıs'ta Batı Beyrut'a girdi, Hariri ve Canbulat'ın evlerini kuşattı.

Türkiye'nin dış politikada yaşadığı savrulma ve yön kaybı, gerek bölgedeki gelişmelerle, gerekse AB ve ABD karşısındaki çekingen, etkisiz, edilgen politikalarla doruğa çıkmıştır. Dilinden, "bir adım önde olmak", "reaktif değil, proaktif dış politika" gibi sözleri düşürmeyenler, ülkemizin bölgedeki silikliğini, Büyük Ortadoğu Projesi denen emperyalist projede, Medeniyetler İttifakı adlı dış politika balonunda "eşbaşkanlık" görevi üstlenerek, son olarak da Suriye ile İsrail arasında arabuluculuk yaparak gidermeye çalışmaktadırlar. Ama dış politikayı biraz bilenler, bu son çabanın Türkiye'nin kendi iç dinamikleriyle, kendi kararıyla başlamadığını, işaretin Washington'dan geldiğini bilirler. Başkaları adına arabuluculuk yapanların, -hem de bu kadar çatışmış iki ülke arasında- barışı sağlayabildikleri, tarihte görülmüş şey değildir. Burada Türkiye adına hazin olan, dış politikayı ulusal çıkardan, coğrafyadan, ekonomiden ve askeri güçten bağımsız düşünme yanlışının, ABD'nin "Türkiye'nin stratejik ortağı olduğu" yalanıyla birleşmesi, bunun da kimilerince "başarılı, aktif dış politika" olarak sunulmasıdır.

"Dokunma", beş duyumuzdan biridir ve insanın sahip olduğu en güçlü sihirdir. Samimiyetimizi anlatmanın en etkin yoludur. Gözler kapalıyken beden dokunarak görür. Birine dokunduğumuzda, onun sırtını sıvazladığımızda, ona ilgimizi göstermiş oluyoruz. Bir öğretmenin öğrencisinin ödevine bakarken başına dokunması ve sırtını sıvazlaması onun cesaretlenmesini sağlar, girişkenlik kazandırır. Kimi zaman  hafifçe değme şeklinde olan dokunma bile sevgiyi çok güzel ifade eder. İnsanın yüreğine ılık ılık meltemler akmasını, bahar sellerinin coşmasını sağlar.

Gördüğümüzün gerçekliğini; taşın sert, pamuğun yumuşak olduğunu onun sayesinde anlarız. Dokunmak, sazın telinde türkü,  ressamın fırçasındaki resim, piyanonun tuşlarında müzik olabilmekte; bilgisayar tuşlarında ya da TV kumandasında ise tüm dünya ile iletişim kurabilmektir. El sıkışta yeni insanlarla tanışmaktır. Unutmamalı, her insan ayrı bir dünyadır. Gözleri görmeyenler için hazırlanmış Braille alfabesinde dokunmak, kitaplar dünyasına dalmaktır.

Değerli Basın Mensupları,

Bugün Türkiye 68’inin önderlerinden Deniz Gezmiş, Hüseyin İnan ve Yusuf Aslan'ı, idam edilişlerinin 36. yıldönümünde anmak ve Tam bağımsızlıkçı, anti-emperyalist, devrimci tutumuyla Türk solunun yolunu aydınlatan 68 kuşağına selam etmek için buradayız!

Bilindiği üzere, 40 yıl önce, bütün dünyada eşitlikçi, özgürlükçü ve sömürüsüz bir düzen talebini haykıran 68 kuşağının Türkiye’deki yansıması batıdakilerden farklıdır. Mustafa Kemal önderliğinde emperyalizme karşı verilen bir savaşla kurulan Cumhuriyetimizin, Türk devriminin kuruluş ilkeleri olan tam bağımsızlık ve anti-emperyalizm, Türk 68’inin de ortak değerleridir. Türk 68’i bir moda akımının ürünü değildir! Türk 68’i yapay bir siyasi hareket de değildir. Dünyada 68 Kuşağının şartları oluşmasaydı bile, Deniz’ler var olacaklardı. Vatan ne zaman işgal sürecine girdiyse kurtarıcısını bulmuştur. Mustafa Kemal de, Deniz Gezmiş de, ülkemizin bağımsızlığını korumak ihtiyacında olduğu zamanlarda beliren, halkın içinden çıkmış devrimci önderlerdir.

AKP, "İlle satacağım" diyor. Sayısını bilmiyorum. AKP kanun çıkarıyor, satmaya başlıyor. Tam zevkine varmışken, Türk milleti adına karar veren Mahkeme kanunu bir kez daha iptal ediyor. Satılanları kurtarılmış olarak kabul ediyorlar.

AKP "Satacağım Allah, satacağım" diyor. Millet adına Mahkemeler "Olmaz" diyor.

AKP'nin "toprak satma inadını" anlamak için "İnat" üzerine küçük bir araştırma yaptım.

Geçmişte şuur altına bastırılmış isteklerin, yıllar sonra fırsat bulursa renk, şekil ve biçim değiştirerek yeniden hayata geçtiğini öğrendim.

Mustafa Kemal Anadolu topraklarını emperyalizmden kurtarırken, bunlar kaybettikleri inancında idiler. Bunlar kaybettikçe M. Kemal kazanıyordu. Yılların biriktirdiği, şuur altına bastırdıkları kin şimdi "toprak satışı inadı" olarak ortaya çıkıyor.