1960 – 1980 arasının marksisti, katı anti-amerikancısı Sayın Yaşar Kemal, 1990’lardan başlayarak, yani bir yandan sosyalizmin çöküşü, öte yandan adının NOBEL ödülü aday-adaylığı için dile getirilişiyle birlikte, ‘evrim’den geçerek eski söylemlerini bırakmış, ancak ‘bir uçtan ötekine sıçramanın kolaylığını’ kanıtlarcasına, bu kez aynı katılıkla Atatürk Cumhuriyeti’ne saldırmaya başlamıştır.
Tüm Cumhuriyet dönemimizi “İnkâr dönemi” diye nitelemeğe koyulmuştur.
Nefret ettiği ABD sömürgeciliğinin eseri olan 12 Mart ve 12 Eylül faşist darbelerinin kıyımlarını, emperyalizmi tepeleyen Atatürk’ün tertemiz Cumhuriyetine fatura etmek yanlışını sürdürmüştür.
Ama petrollerini talan etmek için Irak’ın 2 milyon insanının ölümüne, bu ülkenin tümüyle yakılıp yıkılmasına neden olan ABD’ye ve ona destek veren AB’ye karşı sesini yükselttiğini bugüne değin duymuş değiliz.
Atatürk Cumhuriyetinin inkâr ettiği nedir?
Bütün Atatürk Cumhuriyeti düşmanlarının hiçbir suçlamalarında açıklık bulunmadığı gibi, Sayın Yaşar Kemal de bu soruyu yanıtsız bırakarak suçlamalarını yineleyegelmektedir.
Bu durumda asıl inkârcının kendisi olduğunu söylemek kaçınılmaz olmaktadır.
Bu satırların yazarı, Sayın Yaşar Kemal Türkiye Cumhuriyetine saldırmaya koyulduğu tarihten başlayarak, birçok konferanslarında bu temelsiz suçlamalarına yüksek sesle karşı çıkmış, Atatürk Cumhuriyeti olmasaydı, ne kendisinin ve kendisi gibi yüzbinlerce, milyonlarca Türk’ün (evet, tüm Türkiye halkının ortak adı olarak Türk’ün) Van’da ya da Adana’da ... Osmanlı’nın düşkünleştirdiği köylülükten kurtulması olasılığı bulunabileceğini, ne de İnce Memet’teki güzelim Türkçemizin yazın, bilim, felsefe, yönetim, yasa, uygulayım ... dili olabileceğini haykırmıştır.
Bu gerçekten ve Türk Devriminin tüm ulusumuzu insan hak ve özgürlüklerine kavuşturan, dünyaca beğeni toplamış daha nice atılımlarından söz etmeyen, Atatürk Cumhuriyetinin inkâr ettiği bir şey olmadığını bilmesine karşın hiçbir somut örnek vermeksizin “80 yıllık inkârcılık” suçlamasını sürdüren Sayın Yaşar Kemal’in, ne yazık ki kendisi inkârcı olmaktadır.
Oysa Sayın Yaşar Kemal’e yaraşan, tüm uygar toplumların en seçkin bilim ve sanat adamlarının saygıyla, sevgiyle anıp yücelttiği Atatürk’ün anti-emperyalist, laik, demokratik, sosyal adaletçi cumhuriyetini ABD ve AB emperyalizminin açık ve örtülü, doğrudan ve dolaylı saldırılarına karşı savunmak ve korumaktır.
Eskilerden bir ozan, ozanlığı, yani sanatçılığı tanımlarken “Şairim, inkâr-ı hak etmem, yalan hiç söylemem..” demişti.
Sayın Yaşar Kemal’i, gerçek sanatçı kişiliğinin bu en temel gereğine göre davranarak:
a) Sömürgeciliğin nasıl tepelenebileceğini ve bir daha hortlamamasının güvencelerini eylemli olarak sergilemekle tüm uygar insanlığa örnek bir UYGARLIK PROJESİ sunan Atatürk Devriminin değerine gözlerini kapamaktan vazgeçmeğe,
b) Benim de doğup büyüdüğüm Diyarbakır’ın, ailemin değişik dallarının yaşadığı Van’ın, Elazığ’ın, Mardin’in, Hakkâri’nin, Muş’un ... bütün Türkiye toprakları gibi Türk, Kürt, Zaza, Arap, Süryani, Ermeni...si ile tüm Türk Ulustaşlarının eşit ölçüde anasının aksütü gibi yurdu olduğu gerçeğini haykırmaya,
c) PKK’nın ise bu tertemiz yurdu kirleten sömürgecilerin maşası bir cinayet ve eşkiyalık örgütü olduğunu, en büyük özgürlük ve insan hakkı ihlalinin ise terör olduğunu kabul etmeğe çağırmak, İnce Memed’in yaratıcı yazarından beklemeğe hakkımız olan bir tutum ve davranıştır.
Sayın Yaşar Kemal’in tümüyle Atatürk Cumhuriyeti’ne borçu olduğu büyük ününden çekinerek bu gerçekleri dile getirmemek, ‘kendi kendine sansür koymak’ gibi, aydın sorumluluğuyla bağdaşmayan bir tutum ve davranış olurdu.
Ben, kendi kendime sansür uygulamayı kabul etmediğim için, eleştiriye açık olmak koşuluyla, bu görüşlerimi belirtmeyi görev sayıyorum.
Prof. Dr. Özer Ozankaya
